Οι μοριακές αλυσίδες του πλαστικού PET έχουν υψηλή κρυσταλλικότητα και προσανατολισμό, γεγονός που το καθιστά λιγότερο ευαίσθητο στη χημική διείσδυση και τη διάβρωση. Επειδή τα χημικά πρέπει συχνά να διεισδύσουν από την επιφάνεια των πλαστικών υλικών όταν διαβρώνονται, το πλαστικό PET έχει σφιχτά διατεταγμένες μοριακές αλυσίδες που δεν διαπερνούν εύκολα τα χημικά, ενισχύοντας έτσι τη χημική του σταθερότητα.
Επιπλέον, το πλαστικό PET έχει επίσης καλή αντοχή στην υδρόλυση. Αν και περιέχει δομές με βάση τον εστέρα, οι αντιδράσεις υδρόλυσης είναι δύσκολο να συμβούν σε θερμοκρασία και πίεση δωματίου. Μόνο υπό υψηλή θερμοκρασία, υψηλή πίεση, όξινο ή αλκαλικό περιβάλλον, το πλαστικό PET θα υποστεί αντίδραση υδρόλυσης, αλλά σε αυτή την περίπτωση, η αντίδραση υδρόλυσης είναι σχετικά αργή και δεν θα οδηγήσει γρήγορα σε μείωση των ιδιοτήτων του υλικού.
Συνολικά, η χημική σταθερότητα των πλαστικών PET εκδηλώνεται κυρίως στις ακόλουθες πτυχές:
Έχει καλή αντοχή στους περισσότερους οργανικούς διαλύτες, οξέα και βάσεις και δεν διαβρώνεται ή καταστρέφεται εύκολα από αυτές τις ουσίες.
Έχει υψηλή κρυσταλλικότητα και προσανατολισμό και δεν διεισδύει ούτε διαβρώνεται εύκολα από χημικές ουσίες.
Έχει καλή αντοχή στην υδρόλυση και δεν είναι επιρρεπής σε αντιδράσεις υδρόλυσης σε θερμοκρασία και πίεση δωματίου.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αν και το πλαστικό PET έχει καλή χημική σταθερότητα, θα εξακολουθεί να υφίσταται ορισμένες χημικές αντιδράσεις όταν εκτίθεται σε ισχυρά οξέα, βάσεις και άλλες χημικές ουσίες για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επιπλέον, υπό ορισμένες ειδικές συνθήκες όπως υψηλή θερμοκρασία, υψηλή πίεση κ.λπ., το πλαστικό PET μπορεί επίσης να υποστεί χημικές αντιδράσεις. Επομένως, σε πρακτικές εφαρμογές, είναι απαραίτητο να αποφεύγεται η παρατεταμένη έκθεση σε ισχυρά οξέα, ισχυρές βάσεις και άλλες χημικές ουσίες και να αποφεύγεται η τοποθέτηση πλαστικού PET στο προαναφερθέν ειδικό περιβάλλον.